Bu yazı yine benim dolu bir anımın geleceğe gönderilen bir kanıtıdır.

Bugünlerde her zaman olduğu gibi,son 3 senedir, kadın kimliğimi sorguluyorum. Bir o yana bir bu yana bakınıyorum. Tepinenlerle tepiniyor, tuvaletteyken arkadaşlarımla mesajlaşıyorum. Şenliklerde odtü’ye içkiyle girmek yasaklarına rağmen ellerinde şarap şişeleriyle alenen kaldırımda yürüyen kızlara bakıp bu ironiye koca bir kahkaha atıyorum. İçimden… Belki de kendi üzerimde kurduğum tüm bu ”fear of social disapproval” olayı idi beni içimde depderin bir kuyu kazdırıp her gün daha da derine gidip oturmaya ve gökyüzünü ordan seyretmeye götüren..

Bu başlığı taktığım yazımın bir çeşit kardelen olamayan kadın Ünzilelere ağıt olacağını varsayıyorum. Gerçi nereye gideceği hiç belli olmaz. Bizim köyün ucunda bitmiyordu çünkü dünya,babam beni kandırmadı hiç öyle. Hindistan’a gideceğim dedim. Kızım Çin’e git dedi. İlim bu, nerede bulacağın belli olmazmış..Neyse, Ünzile…

Bugün birinci’nin tavsiyesiyle The Truman Show’u izledim…dağarcığıma yaptığım en güzel şey bu idi sanırım. Jim Carrey sınıra geldiğinde dedim ki…Bizim Ünzile’den ne farkı var bunun? Herkes rol yapmıyor mu namusun kadının bacak arasından ibaret olmadığını anlamasın diye bizim küçük Ünzile? Ya da erkeğin ellerini sabunla yıkamasıyla geçiveren o ”cinsel ilişki” neden kadın söz konusu olduğunda namus kelimesi ile yer değiştiriyor, o namus ki kirlendi mi yok artık ötesi.. Neden başını kapatmak zorunda? Çünkü bu İslam’ın ilk emri ya…Namaz? E kılsa iyi olur, ama o baş kapanacak. Daha modern versiyonlarında ise ”Kapanırsa arkadaşlarınla haftasonu buluşmana izin veririm” lerle, ya da daha beteri ”sana o ayakkabıyı alırım” larla destekleniyor..

Ünzile’ye ensest ilişkide tattırılır zamanla, nasıl olsa o kadın,susar…Sonra evlendirilir Ünzile. Ünzile’ler karar veremez. Düşünme yetilerinin olmadığına inandırılırlar.Ya da Sezen Abla’nın dediği şekliyle: Dayaktan uslanalı hiç bir şey sormazlar.

Ünzile evlenir, karnından sıpa, sırtından sopa eksik olmaz..bir kız çocuğu olur bir gün Ünzile’nin. Çocuk sorar;

Ç: Anne voleybol kursuna yazılayım mı?

Ü: Ben bilmem babana sor.

Ç: Anne sen ne düşünüyorsun, ben senin fikrini soruyorum.

Ü: Olmaz kızım, babana sor sen.

………….